اكرامي، محمود: مردم
شناسي اصطلاحات خودماني 312ص، جلد نرم،
14.5*21.5 سانتي متر مشهد: نشر ايوار،
2005، چاپ اول شابك:
6-6-95950-964 اين كتاب، پژوهشي
است درباره اصطلاحات خودماني جوانان ايران امروز. اين جوانان براي پنهان كاري
و مخفي كردن اعمال و انديشه هاي خود، اصطلاحات و واژگان خاصي خلق، و در
ارتباطات خود از آنها استفاده مي كنند. نويسنده سعي كرده است اين پديده
فرهنگي را شناسايي و تجزيه و تحليل كند. لازم به ذكر است كه اين اصطلاحات و
واژگان مخفي و خودماني، علاوه بر جوانان در بين زندانيان، سربازها، دانشجويان
و ساير جواناني كه در مراكز
شبانه روزي به صورت «خانوار جمعي» زندگي مي كنند نيز بسيار رايج است. چرا كه
آنها نيز در بسياري از موارد ناگزيرند انديشه ها و اخبار و اطلاعات خود را
پنهان كنند. مهم ترين اهداف پژوهش حاضر
عبارتنداز: 1- شناسايي زبان مخفي رايج بين جوانان، به ويژه جوانان شهر مشهد؛
2- شناسايي واژگان و اصطلاحاتي كه بيشترين مترادفات را دارند؛ 3- شناسايي
دلايل ايجاد و استفاده از زبان مخفي؛ 4- شناسايي كانون ها و كانال هاي
مختلفي كه در توليد و توزيع اين واژگان و اصطلاحات نقش مهم تري ايفا مي كنند؛
5- شناسايي محيط هايي كه اين فرهنگ در آنجا رواج بيشتري دارد؛ 6- شناسايي
تاثير فن آوري اطلاعات و ارتباطات الكترونيكي در ايجاد و نشر واژگان و
اصطلاحات خودماني. نمونه هايي از
اصطلاحات و واژگان اين فرهنگ: -
آنتن: جاسوس، خبر
چين -
اتاق فكر: دستشويي،
توالت -
از كون آوردن: شانس و اقبال
داشتن -
بچه پاستوريزه: بچه بسيار تر و
تميز و مرتب -
بروجلو بوق بزن: حرف الكي نزن،
حرف بي ربط نزن -
بزآوردن: بد
آوردن -
پاپيون كردن:
ترسيدن همه واژگان و
اصطلاحات اين فرهنگ با آوانگاري ارائه شده است.
