تنوخي، داوود بن ابراهيم: فرج
بعد از شدت مترجم: حسين ابن اسعد
دهستاني مصحح: دكتر اسماعيل حاكمي
والا 915ص، جلد سخت، 16.5*23.5 سانتي
متر تهران: انتشارات اميد مجد،
2004، چاپ اول شابك:
5-05-7915-964 نام اين كتاب كه اصل
آن به زبان عربي است، «الفرج بعد الشدة» است. مولف كتاب، «داوود بن ابراهيم
تنوخي»، از قضات و كاتبان قرن چهارم هجري است كه در بصره متولد شد، در اهواز
نشو و نما يافت و بعدها به خدمت «عضد الدوله ديلمي» در آمد. «فرج بعد از شدت»
در نيمه قرن هفتم هجري براي نخستين بار به وسيله «سديدالدين محمد بن عوفي» به
فارسي ترجمه شد. «حسين بن اسعد دهستاني» دومين كسي است كه در اواخر قرن هفتم،
اين كتاب را به فارسي برگرداند و نام آن را «جامع الحكايات» گذاشت كه كتاب
حاضر است. متن عربي كتاب، مجموعه اي از داستان است. اين داستان ها در چهارده
باب با عناوين مختلفي كه همه بر محور اصلي فرج پس از شدت (گشايش و رهايي
بندگان خدا پس از تحمل سختي و مصيبت) قرار گرفته، تدوين شده است. صحنه وقوع
بيشتر حوادث، بغداد، كوفه، بصره، اهواز و مراكز مهم ديگر آن دوران است.
تصحيح حاضر از ترجمه
كتاب «الفرج بعد الشدة» بر اساس نسخه موجود از آن در كتابخانه مجلس و مقايسه
آن با چند نسخه ديگر، همراه با شرح و توضيحات و فهرست هاي مفصل به چاپ رسيده
است.
