624ص، جلد نرم،
16.5*23.5 سانتي متر تهران: انتشارات
علمي و فرهنگي، 2004، چاپ پنجم شابك:
0-028-445-964 هدف اين كتاب، تفسير
و تحليل داستان هاي عرفاني – فلسفي و رمزآميزي است كه به وسيله دو تن از
برجسته ترين متفكران ايران، يعني «ابوعلي سينا» و «شيخ شهاب الدين سهروردي»،
نوشته شده است. فهم اين داستان ها، مستلزم درك معاني مجازي كلماتي است كه به
نمايندگي اشخاص، حيوانات، اشياء و مكان ها، چارچوب ظاهري داستان را شكل مي
بخشند. نويسنده در توضيح رمزهاي داستان ها، بيشتر به رمزهاي اصلي كه فهم كلي
داستان مايه، منوط به درك و شناخت آن ها و طرح و ساخت داستان استوار بر پايه
آنهاست، پرداخته است. محدوده تاريخي اين پژوهش، از آغاز ادب فارسي دري تا
حدود قرن هفتم هجري است و هم از اين روست كه دستمايه كار پژوهش، از آثار
مكتوب همين دوره فراهم آمده است. كتاب، با فهرست اشخاص و كتاب ها، فهرست بخشي
از اسامي و اصطلاحات، فهرست منابع و مآخذ فارسي و فهرست منابع و مآخذ انگليسي
به پايان مي رسد.
پورنامداريان، تقي: رمز و داستان هاي رمزي در ادب
فارسي 