عظيمي، حبيب الله:
تاريخ فقه و فقها 496ص، جلد سخت،
16.5*23.5 سانتي متر تهران: انتشارات
اساطير، 2006، چاپ اول شابك:
1-361-331-964 فقه اماميه دوره هاي
مختلفي را گذرانده و به تبع، شكل گيري، تحول و تكامل فقه در آن ادوار صورت
گرفته است. بدون شك، عوامل مختلفي در اين تحولات و تطورات نقش داشته اند كه
يكي از مهم ترين آن ها، ظهور فقهاي بزرگي بوده كه با ابداعات و ابتكارات خود
در قالب آراء و آثار فقهي، در جهت گيري و سرعت بخشيدن به اين حركت، نقش موثر
و تعيين كننده ايفا كرده اند. در پژوهش حاضر، تطور فقه اماميه با
تكيه بر آراء و آثار فقها مورد بررسي قرار گرفته است. نويسنده پس از تبيين
مباحث مقدماتي در مقدمه و بخش اول كتاب، به بررسي ادوار فقه اهل سنت پس از
رحلت پيامبر (ص)، همراه با ويژگي هاي آن پرداخته و به فقهاي هر دوره و آثار و
فعاليت هايشان اشاره كرده است. سپس، ادوار تحول فقه اماميه پس از رحلت نبي
اكرم (ص) مورد توجه قرار گرفته است. در اين بخش، نخست تقسيمات رايج و مشهور
ادوار فقه اماميه مطرح شده و سپس با نقد طبقه بندي هاي مذكور، تحولات و
تطورات فقه شيعي در 9 دوره و عصر بررسي گرديده است. در تحقيق درباره ادوار نه
گانه فقهي، سعي شده تا فقهايي كه سبك و اسلوب ابداعي و ابتكاري داشته و خود
منشاء و مبدا يك دوره خاص بوده اند، با كمي تفصيل مورد بررسي قرار گيرند. در
خاتمه كتاب نيز تلخيصي از ادوار فقه اهل سنت و فقه اماميه آورده شده است.
