حميدي، بهمن: فرهنگ زنان شاه
نامه 753ص، جلد سخت، 16.5*23.5 سانتي
متر تهران: انتشارات پژواك كيهان،
2005، چاپ اول شابك:
0-09-8727-964 كتاب «فرهنگ زنان
شاه نامه»، در چهار بخش، شامل يك بخش به نسبت مستقل و سه بخش هم بسته، تنظيم
شده است. عناوين اين بخش ها عبارتنداز: «زن در شاه نامه و نگاه فردوسي»،
«زنان نام دار شاهنامه»، «زنان بي نام شاه نامه و چند مدخل ديگر» و «نام هاي
عام، عناوين و صفت هاي جايگزين». در نگارش اين فرهنگ، اساس كار بر «شاه نامه»
آكادمي علوم اتحاد شوروي (نسخه مسكو) استوار شده است. در بخش هاي دوم و سوم،
سخن از زنان «نام دار» و «بي نام» رفته است. منظور از زنان «نام دار»، زناني
است كه هم در رويدادهاي افسانه اي يا تاريخي «شاه نامه»، حضور دارند و هم
نامشان در اين مآخذ يا مآخذ ديگر به ثبت رسيده است. گزارش اين زنان را با 55
مدخل در بخش دوم فرهنگ خواهيد خواند. زنان «بي نام»، با 138 مدخل، اما عمدتا
به زناني اطلاق شده است كه اگر چه عامل اند، ولي نام خاصي از آنان در ميان
نيست، مانند «پرستار سوداوه» كه در هيچ فرهنگ يا نام نامه اي، رديفي به او
اختصاص نيافته است. اين زنان، گاه چندان نقش آفرين اند كه درك تاريخ بي
حضورشان ناممكن است. بخش چهارم كتاب، عمدتا ويژه نام هاي عام، عنوان ها و صفت
هاي جايگزين اسم است كه در «شاه نامه» كاربرد يافته اند.
