بيگدلي، غلامحسين: از كاخ هاي شاه تا زندان هاي سيبري

 

244 ص، جلد نرم، 14.5*21.5 سانتي متر

تهران: سازمان اسناد و كتابخانه ملي ايران، 2009، چاپ اول

شابك:‌ 4-247-446-964-978

 

اين كتاب، بخشي از خاطرات «غلامحسين بيگدلي»، از اعضاي خانواده هاي درباري و اشراف ايران در زمان پهلوي است كه بعدها به «حزب توده» پيوست، به اتحاد جماهير شوروي گريخت، دچار زندان هاي رژيم«استالين» شد، و سرانجام پس از سال ها آوارگي و زندان و دشواري به ايران بازگشت. «غلامحسين بيگدلي»، در سال 1297خورشيدي در خانواده اي از اعيان و اشراف ايران، از ايل «بيگدلي»، در تهران به دنيا آمد. تحصيلات خود را در دبيرستان نظام و دانشكده افسري، با رتبه ا ول به پايان برد. پس ازآن، كمونيست شد، و در اوايل دهه1320 به عضويت«حزب توده» درآمد. در تابستان 1324 با گروهي ديگر از افسران حزبي دستگير و در كرمان زنداني شد. در اواخر همان سال با پادرمياني عده اي از سران ايلات و خوانين آزاد شد و راهي آذربايجان كه روزهاي سختي را پشت سر مي گذاشت، گرديد. پس از شكست«فرقه دموكرات»، در 21آذرماه 1325، همراه«پيشه وري» به آذربايجان شوروي گريخت، و سال ها زنداني و تبعيد بود. به دنبال مرگ«استالين» و تغيير اوضاع در شوروي، از زندان آزاد شد، تحصيلات عالي خود را در رشته ادبيات به اتمام رساند و با عنوان پرفسور در ادبيات، به عضويت فرهنگستان باكو و مسكو درآمد.«بيگدلي» سرانجام در تابستان 1358، پس از 33سال به ايران بازگشت و در دانشكده ادبيات دانشگاه تهران به فعاليت پرداخت. خاطرات او، شامل اطلاعات خواندني و مفيدي درباره «رضاشاه» و حكومت او، فعاليت هاي «حزب توده» در سال هاي آغاز دهه1320 و ماجراهاي زندگي اش در اتحاد شوروي آن دوره است.