صمصام الدوله، ميرعبدالرزاق: بهارستان سخن

تصحيح و تعليق: عبدالمحمد آيتي، حكيمه دست رنجي

768 ص، جلد سخت، 16.5*23.5 سانتي متر

تهران: انتشارات انجمن آثار و مفاخر فرهنگي، 2009، چاپ اول

شابك: 7-135-528-964-978

توجه به شعر و ادب فارسي، در ميان شاهان هند و اهل آن ديار همواره جايگاه ويژه اي داشته و همين توجه، موجب پديد آمدن تذكره هاي بسياري در باب احوال و آثار شاعران پارسي گو شده است. « بهارستان سخن»، تاليف« ميرعبدالرزاق صمصام الدوله»، معروف به« شاهنوازخان »، عالم و اديب ايراني الاصل مقيم شبه قاره هند، از آن زمره است. « ميرعبدالرزاق» در سال 1111 ه. ق، در خانداني اهل فضل و حشمت و دولت، در« لاهور» متولد شد و از جواني در سلك دولتمردان درآمد و راه ترقي را پيمود. او اهل علم و فضل و ادب بود و شاعران و عالمان را مورد حمايت خود قرار مي داد. تذكره « بهارستان سخن»، تنها به شرح حال شاعران و ذكر نمونه اشعار آنان بسنده نمي كند. اين تذكره كتابي درحوزه علوم ادبي است؛ مشتمل بر دوازده فصل كه فصل دوازدهم آن به شرح حال و نمونه آثار شاعران پارسي گو، از قرن چهارم هجري تا زمان حيات مؤلف اختصاص دارد. ويژگي مهم « بهارستان سخن»، علاوه بر اطلاعات تازه و دست اول مؤلف از وضع علم و ادب در دوره زندگي اش(قرن دوازدهم ه. ق) در شبه قاره هند، نگاه انتقادي او به تذكره هاي متقدم براوست؛ و نيز مراجعه به منابع موثق ادبي و تاريخي و ذكر و يادكرد از آنها در جاي جاي اين اثر. از مزاياي تصحيح و چاپ حاضر، تعليقات سودمند پايان كتاب است كه به توضيح و معرفي شخصيت هايي كه شرح حالشان به اجمال آمده و فهرست اعلام، واژه نامه و كتاب شناسي اختصاص دارد.