زرين كوب، عبدالحسين: تصوف ايراني در منظر تاريخي آن

ترجمه: دكتر مجدالدين كيواني

200ص، جلد سخت، 16.5*23.5 سانتي متر

تهران: انتشارات سخن، 2004، چاپ اول

شابك: 4-076-372-964

اين كتاب، برگرداني است از نوشته هايي از «دكتر عبدالحسين زرين كوب» كه در واقع به صورت مجموعه اي از سخنراني ها، درباره تصوف و عرفان ايراني، در دو دانشگاه «پرينستن» و «كاليفرنيا» در تابستان و پاييز 1970 به زبان انگليسي ايراد شده است. متن اين سخنراني ها، پس از تدوين، بوسيله «انجمن مطالعات ايراني» در شماره هاي سوم و چهارم از جلد دهم فصلنامه اين انجمن (Iranian Studies) منتشر شده است. گفتارهاي «زرين كوب» در اين مجموعه، مروري عالمانه و ماهرانه بر تاريخ تصوف ايراني از آغاز تا دهه 40 خورشيدي است. ويژگي برجسته اين اثر، جامع و موجز بودن آن است. در اين گفتارها، از سويي، هر آنچه كه در تاريخ تصوف ايران مهم و دانستني است گنجانده شده، و از سوي ديگر، در ارائه و توضيح اين مطالب به حداقل ممكن بسنده گرديده است.

خواننده اين كتاب، نخست با خاستگاه هاي قبل و بعد از اسلام عرفان ايراني آشنا مي شود، سپس تحول ساختاري و محتوايي تصوف را در طول سال ها و سده ها دنبال مي كند. او همزمان تصويري از چهره هاي برجسته و نقطه هاي عطف تصوف در ايران به دست مي آورد، تصوف ايراني را از دوره شخصي بودنش تا گسترش آن در خانقاه ها و تبديلش به تصوف طريقتي و سازمان يافته، پي مي گيرد، و سرانجام همراه با «دكتر زرين كوب» از قله هاي شكوهمند تصوف متعالي سده هاي آغازين آن به كوهپايه هاي دوره انحطاط و ستروني اين پديده تاريخي در چند سده اخير فرود مي آيد.