آذري شهرضايي، رضا:
سيد ضياءالدين طباطبايي و فلسطين 165ص، جلد نرم،
14.5*21.5 سانتي متر تهران: انتشارات
شيرازه، 2002، چاپ اول شابك:
4-04-7768-964 حضور و فعاليت هاي
«سيد ضياء الدين طباطبايي» در فلسطين در سال هاي بين دو جنگ اول و دوم جهاني
و بازتاب آن در مباحث جنجالي مطبوعات كشور در پي بازگشت او به ايران، در
مقايسه با بسياري از ديگر مباحث آن دوره، يك موضوع حاشيه اي و گذرا بيش نيست.
اما نگاهي دقيق تر به همين موضوع حاشيه اي و گذرا، از يكي از ويژگي هاي حاكم
بر فضاي سياسي و فكري ايران در آن دوره حكايت دارد كه با مضمون مورد بحث در
بخش اول اين يادداشت ها بي ارتباط نيست: يعني بي اطلاعي كم و بيش كامل از يك
موضوع و طرح انواع داوري هاي قطعي در باب آن به صرف اتكاء و ارجاع به نوعي از
تقسيم بندي هاي كلي و از پيش تعيين شده موصوف. گذشته از اين
جنبه كلي كه اصولا در باب بسياري از ديگر مباحث تاريخ معاصر ايران صدق مي
كند، كتاب حاضر از لحاظ اصل موضوع مورد بحث، يعني نقش كوتاه مدت «سيد ضياء
الدين» در يكي از مقاطع مهم تحولات سياسي آن دوران نيز در خور توجه است. در
اين كتاب، گذشته از نكاتي مربوط به پيشينه طرح مسئله فلسطين در فضاي سياسي
ايران – آن هم در دوره اي كه تا تبديل اين موضوع به يكي از مسائل مهم مناسبات
خارجي كشور راهي طولاني در پيش بود – ، از بستر كلي اين موضوع، يعني چگونگي
طرح و بحث اسلام و مسائل جهان اسلام در عرصه تحولات سياسي ايران در سال هاي
بعد از شهريور 1320 نيز داده هاي جديدي مطرح شده است.
