نقش ارامنه در سوسيال دموكراسي
ايران (1905-1911) نويسندگان: خسرو شاكري، آرشاوير
چلنگريان، تيگران درويش به كوشش: محمد حسين خسرو
پناه 385ص، جلد نرم، 14.5*21.5 سانتي
متر تهران: انتشارات شيرازه، 2003،
چاپ اول شابك:
3-13-7768-964 اين كتاب،
مجموعه اي از مقالات و اسناد تاريخي درباره نقش و فعاليت ارامنه در جنبش
سوسيال دموكراسي ايران در فاصله سال هاي 1905 تا 1911 ميلادي است. مقاله اصلي
كتاب، «ارامنه ايراني و پيدايش سوسياليسم در ايران» از «خسرو شاكري» است كه
ركن اصلي اين مجموعه بر پژوهش هاي او استوار است. براي تبيين نقش و تاثير
روشنفكران ارمني در طرح و بحث انديشه هاي اروپايي سوسيال دموكراسي در ايران
در عصر مشروطيت، سعي شده است كه در كنار ارائه چند پژوهش درباره پيشينه
تاريخي فعاليت هاي اين روشنفكران، پاره اي از مقالات و نوشته هايي كه حاصل
انطباق ديدگاه هاي مورد بحث با شرايط حاكم بر ايران آن روزگار بودند، نيز
معرفي مي شوند.
