صنعتي نيا، فاطمه:
ماخذ قصه ها و تمثيلات مثنوي هاي عطار نيشابوري 357ص، جلد سخت،
16.5*23.5 سانتي متر تهران: انتشارات
زوار، 2002، چاپ دوم شابك: x-118-401-964 اگر چه قبل از
«عطار» آوردن قصه و تمثيل در آثار منثور عرفاني متداول بوده و «سنايي»، قصه و
تمثيل را به عرصه شعر عارفانه آورده بود، اما «عطار» در حدي وسيع به اين كار
پرداخت و در مثنوي هاي خود به فراواني از آن سود جست. در كتاب حاضر، ماخذ قصص
و تمثيلات چهار مثنوي «عطار» يعني «الهي نامه»، «اسرار نامه»، «منطق الطير» و
«مصيبت نامه» مورد بررسي قرار گرفته است. در اين بررسي سعي شده است كه به
ارتباط انديشه «عطار» با منابع و آثاري كه به احتمال قوي با آنها آشنايي
داشته اشاره شود و تا حد ممكن ماخذ قصه هاي مورد استفاده وي مشخص گردد. در
پاره اي موارد به سير داستان پس از دوره «عطار» و تاثير او در آثار ديگران
نيز توجه شده
است.
